یک پنجره برای من کافیست

اون قدیما وقتی یکی از دندونهای شیریمون می افتاد، بهمون میگفتن جاکولری باز کردی. درواقع فضای خالی دندون رو به جاکولری تشبیه میکردن. که خب به دلیل زندگی در یک شهر گرمسیر بود....

صدای خودم رو میشنیدم که میگفتم نمیخوام بدونم، من هرگز نمیخوام بدونم. زمان زود میگذره؟ این همه شباهت چه دلیل عقلانی میتونه داشته باشه؟ مطمئنی شباهت بود؟ تکرار تکرار تکرار. کسی که تصمیم سخت میگیره دو بار میمیره. یک بار موقع اتخاذ تصمیم، یک بار دیگه موقع اعلام و اعمال تصمیم. شما چند بار مردی؟ نمیدونم من ریاضی بلد نیستم. گفت مگه از دار دنیا چی میخواست؟ گریه کرد. واقعا گریه کرد؟ نمیدونم. این ستاره ها چطوری اومدن رو زمین؟ چهار پنج شش هفت دوازده سیزده چهارده هفده؛ هفده تا ستاره رو زمین بود. خودم دیدم. قسم میخورم. ستاره ها ظهرها میان رو زمین. نخ هم بهشون وصله. چند قدم مونده؟+تاریخ چهارشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۶ساعت 22:13 نویسندهسارا Let's block ads! بخوانید...

چشم هایش ولی کی میتونه چشم های غمگین و یا اشک آلود دیگران رو ببینه و مغموم نشه؟ آدم یا جونورش هم توفیری نداره. چشم های اشک آلود اون دختره که رو نیمکت نشسته بود. چشم های اشک آلود اون پسره که تایپ میکرد. چشم های اشک آلود شیردریایی و فیل و گربه. کی میتونه غم چشم ها رو فراموش کنه؟ + تاریخ جمعه ۲۴ آذر ۱۳۹۶ ساعت 22:50 نویسنده سارا ...

گو اینکه در یک زیبابین نشسته ای بقیه شبیه تو شدن؟ یا اینکه من بقیه رو شبیه تو میبینم؟ تو در همه جا هستی؛ خیابون، تاکسی، بانک، کافه، مغازه، داروخونه، پاساژ، ذهن من. + تاریخ شنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۶ ساعت 22:14 نویسنده سارا ...

مصطفی مستور در قسمتی از کتاب سه گزارش کوتاه، در مورد شخصی به اسم نادر فارابی نوشته،نوشته که "نادر در بحرانی ترین روز زندگی اش و از سر درماندگی محض به این رستوران کوچک پناه آورده است"، نوشته "اگر نگار چیزهایی را که من درباره ی او [نادر] میدانم، میدانست، سر میز نادر مینشست و میتوانست او را به میزان قابل توجهی از موقعیت غم انگیز کنونی خارج کند". بعد در کتاب نادر فارابی، در مورد زند...

سکوت قبل از فریاد؟ یا فریاد قبل از سکوت؟ وقتی هیچ کاری از دستم برنیاد، غمگین ترین میشم و پیش خودم شرمنده میشم. من نه تنها برای دیگران که برای خودم هم نمیتونم کاری انجام بدم. شما آدمی رو تصور کنین که غم و اندوه دیگران رو درک میکنه، غم و اندوه خودش رو درک میکنه، اما هیچ کاری از دستش برنیاد! بعضی از روزها و شب ها این غمِ کاری نکردن، بیشتر به سراغم میاد، راه گلو...

من از یادت نمیکاهم گویا خدا به همه ی مخلوقاتش امر کرد که مدام تو رو به یادم بیارن. ولی خب چرا؟ من که همیشه به یادت بودم و هستم. + تاریخ پنجشنبه ۹ شهریور ۱۳۹۶ ساعت 23:41 نویسنده سارا ...

آهنگی که برای من نبود و بود با هر آهنگی که پخش میشه یه خاطره تو ذهن من مرور میشه. با این آهنگ بی کلامی که نان استاپ داره پخش میشه، خودم رو دیدم وقتی زمستون بود و هوا سرد. پالتو پوشیده بودم و در یک سالن کوچیک در حال راه رفتن بودم، پنج قدم که به جلو میرفتم به دیوار میرسیدم و باید دوباره برمیگشتم.شاید یک ساعت در همین حال بودم.هوا سرد بود اما ته دل من گرم بود. ...

چاره ای نیست صدای گریه هاش رو میشنیدم و بدتر از اون، دلیل گریه هاش رو میدونستم. منم گریه کردم، برای دلیل گریه هاش گریه کردم. + تاریخ شنبه ۷ مرداد ۱۳۹۶ ساعت 23:4 نویسنده سارا ...

تو یه برگی توی این باد؟ برگه ها رو زیر و رو کرد، طبقه ی پنجم،سمت راست. تو مطمئنی؟ شاید دروغ گفته باشه. عکس گرفت ولی هوا تاریک بود، گفت صداش رو شنید، برگشت و نگاه کرد. شما آدرس بلدی؟ این جدیده، پنج اسکوپ لطفا.کسی چه میدونه؟ طبقه ی دوم واحد هفت. دستات چرا زخم شده؟ هوا سرد بود. واسه تولد؟ گریه کرد...

چتر کوچک و شکسته ام را در توفان و سیلاب بر سرم میگیرم و در باران آرام آرام به سوی خانه ام در پایان جهان می روم،به خانه ام که می رسم در خانه ام بسته است و من کلید ندارم.(احمدرضا احمدی) HOME| EMAIL| PROFILEMOZHGAN روزانـــه واژه یاب انتشارات خیلی سبز all links آرشــیو مرداد ۱۳۹۶تیر ۱۳۹۶خرداد ۱۳۹۶اردیب...

چتر کوچک و شکسته ام را در توفان و سیلاب بر سرم میگیرم و در باران آرام آرام به سوی خانه ام در پایان جهان می روم،به خانه ام که می رسم در خانه ام بسته است و من کلید ندارم.(احمدرضا احمدی) HOME| EMAIL| PROFILEMOZHGAN روزانـــه واژه یاب انتشارات خیلی سبز all links آرشــیو مرداد ۱۳۹۶تیر ۱۳۹۶خرداد ۱۳۹۶اردیب...

چتر کوچک و شکسته ام را در توفان و سیلاب بر سرم میگیرم و در باران آرام آرام به سوی خانه ام در پایان جهان می روم،به خانه ام که می رسم در خانه ام بسته است و من کلید ندارم.(احمدرضا احمدی) HOME| EMAIL| PROFILEMOZHGAN روزانـــه واژه یاب انتشارات خیلی سبز all links آرشــیو مرداد ۱۳۹۶تیر ۱۳۹۶خرداد ۱۳۹۶اردیب...

شاید اتفاقی نبود u200fانگار من حتما باید سال 91 کتابِ "منِ او" رو میخوندم، بعد دی 94 نوشته ی روی آینه ی خوابگاه رو بخونم و بعد به صورت اتفاقی امروز فصل آخر "منِ او" رو دوباره بخونم. دقیقا همون نوشته ای که رو آینه ی خوابگاه بود! امروز به مفهوم اون نوشته پی بردم؛ بعد از پنج سال از خوندن کتاب و بعد از ...

من باید مولکولی می بودم رها در هوا بیشتر که فکر میکنم به این نتیجه میرسم که خدا رو شکر که من خدا نیستم. اگر من خدا بودم، یحتمل که نه قطعا از فهمیدن خیلی از حرف ها و داستان ها دق میکردم. ولی اگر من خدا بودم فطعا کد پایان رو وارد میکردم. + تاریخ سه شنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۶ ساعت 15:4 نویسنده سارا ...

خدایا زمستون میگفتم خدایا هوا خیلی سرده، زود تابستون بشه. الان میگم خدایا مردیم از گرما، زود زمستون بشه! ولی جداً کاش حجاب رو در شهرهای گرمسیر ازاد میکردند، هم هوا روز به روز داره گرم تر میشه، هم اینکه باید حجاب داشته باشیم؛منصفانه نیست. + تاریخ یکشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۶ ساعت 11:47 نویسنده سارا ...

گفت: "مرا یادت هست؟ " دویدم و فکر کردم که من چه یادی دارم، چرا یادم به وسعت همه ی تاریخ است؟و چرا آدم ها در یاد من زندگی می کنند و من در یاد هیچکس نیستم؟ + سال بلوا/عباس معروفی...

+ تو باید صدا رو ضبط کنی _ بعد میفهمه ها.ضایع نیس؟؟ + هست _ خب پس چرا ضبط کنیم؟؟ + چون چاره ای نداریم ************ الان فقط صداها مونده.فروغ گفته بود "تنها صداست که میماند" و یه زمانی این حرف به زعم من مسخره بود.اما الان فقط صدات مونده!...

چرا وقتی خنده ت رو دیدم،گریه کردم؟ من نمیدونستم اخرین عکسی که ازت گرفتم رو قراره قاب کنن،نمیدونستم......

اگه مثلا سال 93 یکی می اومد پیشگویی میکرد و از سال 95 میگفت،من عمرا اگه باور میکردم. خاطرات رو ک مرور میکنم،باور نمیکنم،انگار ک هیچ اتفاقی نیافتاده،انگار که بخشی از حافظه م پاک شده باشه،انگار هیچ وقت نبودی،اینکه از خوشحالی و ناراحتیت هیچ حسی بهم دست نمیده،یعنی من بی تفاوت شدم بعد از بیست و شش فروردین سال نود و چهار،فهمیدم که بی تفاوتی بدتر از نفرته در حال حاضر علاقه ای ب مرور خاطرات ندارم،فقط اینکه یه عکس دیده بودم،یه عکس که اگه در گذشته بودیم،ساعت ها میخواستی در مورد اون عکس و وقایع پشت سر اون عکس واسه م توضیح بدی.ولی خب الان گذشته نیست البته بخوام صا...